 |
Święty Florian najczęściej przedstawiany jest jako młodzieniec w stroju rzymskiego legionisty, który
wylewa wodę ze skopka na płonący dom. Ten obraz przeszedł w swojej historii wiele przeobrażeń, zarówno w sztuce ludowej,
jak i sakralnej. Świętego Floriana przedstawiano jako żołnierza, potem jako oficera rzymskiego, a nawet księcia w hełmie
i wspaniałej zbroi z lancą oraz proporcem w ręku. Niektóre legendy głoszą, że święty Florian był w oddziale straży
pożarnej w starożytnym Rzymie. Prawdopodobne wydaje się skojarzenie imion Floriana z legendy z Florianusem, który żył
około 900 roku we Francji i był czczony jako patron broniący od ognia.
Według "Żywotów Świętych", święty Florian żył w końcu III wieku w prowincji Ufer Noricum (Austria),
za panowania cesarzy Dioklecjana |
(245 - 316 r.n.e.) i Maksymiliana (235 - 238 r.n.e.). Urodził się około 190 roku w Dolnej Austrii. W młodości poświęcił się służbie wojskowej i doszedł do stopnia
dowódcy oddziału. W tym czasie bardzo dręczono i prześladowano chrześcijan. Szczególnym okrucieństwem wykazywał się
namiestnik norycki Akvilinus, który w ogrodzie Laureakum uwięził 40 chrześcijan. Z pomocą pospieszył im święty Florian.
Postanowił dodać otuchy chrześcijanom i udowodnić, że za tę wiarę należy poświęcić wszystko, nawet własne życie. Wówczas
nie do pomyślenia było, aby dowódca oddziału, wysoko ceniony żołnierz, mógł być wyznawcą religii chrześcijańskiej i
stawiać opór rozkazom cesarskim. Początkowo Akvilinus starał się odwieść Floriana od wyznawania chrześcijaństwa i zmusić
go do złożenia ofiary bogom pogańskim. Kiedy Florian odmówił, został skatowany do nieprzytomności, a kiedy i to nie
pomogło kazano go zbiczować, a potem ostrymi, zakrzywionymi żelaznymi kolcami szarpano jego ciało. Florian znosił te
katusze mężnie, nieustannie modląc się. Następnie przywiązano mu młyński kamień do szyji i zrzucono z mostu do rzeki Enns
(4 maja 230 roku). Tuż po tym kat, który strącił Floriana do rzeki nagle oślepł, a wzburzona rzeka umieściła zwłoki
męczennika na wystającym kamieniu nadbrzeżnym, gdzie osłaniał go skrzydłami rozpiętymi w kształcie krzyża olbrzymi orzeł.